URKIZA Ana, Gela ilunetik,
Mlria & Egan, 2000.
Iguriki zaio
txalupa eguzkiari
goizaldeko bainuan.
Maitzuloko m itoak dio, ezagutzarik edo esperientziarlk ez duen pertsona bat hormara begira Jarrlz gero eta horma horretara irudi ezberdinak proiektatuz gero (demagun, su aurrean dantzan dabiien norbalten Isla), esperientzia edo ezagupenik gabeko Izakl horren sorm en ahalmena sustatu eglten dela. Izakl horren sormena, balite- keela, esperientzia dugunok ezagutzen dugun errealltatetik at ko
katzea; balltekeela, Irudimenak, usteak edo beldurrak eraglndako errealltate berri bat asmatzea...
Imajina dezagun orain, ezagutza edo esperientzia (eskarmen- tua) duen pertsona bat, Idazie bat, golzaldean, gela tlun batean, lelhotik sartzen zaion argla edo flexo txlkl bat lagun duela. Ixlltasunak gogoeta egitera gonbidatzen du, birpasatzera, esperlentziak haus- nartzera, egindakoak eta egln gabe utzitakoa blrbazkatzera... Bere burua aurkitzera, azken flnean.
Bada, Idazie horl ni neu naizela esan nezake. Qolzaldeko ordue- tan, leiho aldamenean JarrI eta aurreko egunak eskaini dizkidan errealltate puskak edo fiashak aztertuz, gozatuz eta sufrituz.
Gela ìlunetiH, argazkl instantaneoz betetako poema llburua da.
Fiashak dira bertan kontatzen direnak. Fiashak bertan sentltutakoak.
Poesia, niretzako, sentsazio laburren deskribapena balta edo beren laburtasunean, osotasunaren ordezko sinboloa.
Sentsaziotlk sentsaziora, ordea, flash batetik bestera, denbora dago tarte, distantzia luzeak daude, esperientzia ezberdinak, sentl
pen ugari... Poema liburuaren lehen atalean, "Bere ildoan", Idaziea edo bidaztla, bidea eginez doa, denbora ulertuz, gauez oroltuz, kaie- tik hartutakoak papereratuz, bere burua korapllatuta sentituz...
Bigarren atalean, "Bidaztla", bidaztl horrek argl bat dakus; lelho Irekitík Itxaropen argia antzemango du, hitzean edo poeslan aurkitu du bere Ihesa, baita maitasunean, eta azkenean, ubeldutako sentsa- zloak edo esperlentziak ditu gomuta.
(jeta ¡lunetlH, bizitza sentsazioetan edo bulkadetan uiertzen eta gozatzen duen Idazle baten iblIbldea da. Poema bakoitza bulkada bat da, poemarloa bulkada aro bat; eta Iragana, esperientziaren olnarri.
Poema bakoitzarl orrl bat dagoklo, poema bakoltzari geltokl bat;
poema bakoitza zalantza bat da, poema bakoitza Irtenbíde bat.
Ge/a ílunetlH, argira nahl duen poema llburua da. Gauez Idatzl ondoren, Idazieak hurrengo egunaren argia dastatu nahl izaten duen bezala. Bere m undutlk irten eta bizl dela baleztatzea.
Ibilblde honetan, DEMBORA, DEMBORAREM JOAM ETEhGABEA, BAKARDADEA, MAITA5UM EZA, E5FAZI0AREM E5KURAEZIMTA5UMA, HERIOTZA ETA MORABIDERIK EZA Izan d itut kezka. Arriskua eta se- gurtasunlk ezaren Irudl osterà, KALEA, QAUA ETA ABULIA erabllí ditut. Arrisku eta ezinegona eta artega sortu didaten gal hauen aurrean, babesa MIRE GELAh, KURTIMA ATZETIK ZELATEAh ETA MIRE BAITAMQOAREKIM HITZ EGITEAM aurkitu dut.
Ibilblde luze honetan bidalalagun Izan ditudan elem entu kons- tanteak IT5A50A, ZERUA, EGUZKIA, ILARGIA, IZARRAK, QAUA ETA EGUMA Izan dira. Qarrantzitsuena, denetan, noski IT5A50A. ITSA
SOA, kezka eta Irtenbíde ororen Iturrl gIsa.
Poesia bera bezala.
Poesia da hitza,
poesia ahaztura.
Poema kuttunenak:
Pintore ameslarla Bidaztl motxlla hartuta Inspirazloaren bila da abiatu...
Urrun dajoana...
Urrun da Ibllia...
Paisaia margulah bisltatu ditu.
Eta azkenean, Am etsak pintatzea Du deliberatu.
Betiraunde, arana mendi
bizkarrean...
Betiraunde,
itxaropen txinparta 5U hautsetan...
Mator gaudimen ene magaiera hator, arren,
biharko penak umeitzera...
Ustea
kimera bat da, baita itxarotea
eta maitasun gaiduaren Igurikitzea...
hobe da uztea gorrotoa aspertzen
eta geroa egutegitik kitatzen ametsak kolorez pintatzen baino.
Fruituak aske du uste bere burua
zuhaitz tiranoaren beliatzetatik Ihes egiterakoan,
ankerki,
iur eiharren kontra istripatzen den arte.
KrisketaJarri diot ametsari, barruan
Inor ere sar ez dadin.
Itxaroitearen parusiaz matteko zaitut
balta gezurraren galnean sinatzera behartuta ere.
Ixlltasuna Idatziko dut damu nalzenean, ixiltasuna
errudun epaitzen nautenean...
Azken gurarla eskatzeko tenorean Ixlltasuna gordeko dut
hitz Idatzia
-altxorraren sekretua- nere baitan.
Ahaztu
nIre altaren etxea, alde
nire orolmen Idatzitlk...
Enoratu
den-denaeta hasi, huts hitsetlk.
Mintzo nalzeno
ene desira grinak ditut altor
bizl-indarraren sekretu.
Ixlí nadlnean
desiraren sua zalt Iraungiko eta heriotzaren beso sendoetan Itoko nalz
nakar ahots eske.
